BRZEZIŃSKA 5

Irene Hauser

JA/ONI, IV

„6 września 1942 r.: […] Wóz stoi od kilku godzin pod nr 5. Leo [Hauser] jest na dole przy bramie. Ludzie stoją zdenerwowani na podwórkach, dzieci w izbach i czekają na swój los. Wóz z dziećmi, było tam też kilka matek i starych ludzi, odjechał o wpół do czwartej. Teraz zaczyna się dopiero godzina piąta rano. Wieczorem Bubi [miał] po zupie biegunkę i wymioty. Ja [miałam] pięć [razy] biegunkę. Jesteśmy wykończeni. Trzy dni nie ma chleba i do tego jeszcze zakaz wychodzenia.” (s. 63)