DRUKARSKA 12/14 lub PUCKA 9 (Resort Stolarski)
Dawid Sierakowiak
JA, II A
„18 października 1941 r.: Byłem dzisiaj w Resorcie Stolarskim [Drukarska 12/14] u mego tamtejszego „protektora”, ale nic nie zrobiłem. Komisarz resortu uparł się, że bez ankiety z Wydziału Szkolnego mnie nie przyjmie. Z Rymarskiego Resortu [Łagiewnicka 63] też na razie nic nie wychodzi. Na podanie naturalnie odpowiedzi nie ma. Diabli wiedzą, jak długo jeszcze będziemy się tak kręcić.” (s. 212)
Heniek Fogiel
ONI, III B (6.07.1942)
„W getcie był pożar i spaliła się nowo przebudowana kąpiel na Bazarowej ulicy. Przy pożarze obecne było Gestapo, Kripo i niemiecka straż, która gasiła pożar i pilnowała, aby się nie zapalił Resort Stolarski [Wesoła], który jest w sąsiedztwie, na czym im najbardziej zależało! Gdyż żydowska straż umie brać talony, ale żeby gasić pożar, to nie praca dla nich!” (s. 81)
Oskar Singer
JA/ONI, III B (20.05.1942)
„Jedna marka! To jest połowa dniówki robotnika. Są ludzie, którzy swoich dziesięć sztuk mogą przepuścić z dymem w ciągu dwóch dni. Dlaczego jednak u diabła stawia się kiosk przed Resortem Stolarskim? Jak można zabrać robotnikowi za jednego papierosa połowę jego dniówki? Kto to wymyślił, kto wpadł na taki pomysł?” (s. 31)
„Kto rano 22 lipca przechodził przez Plac Bazarowy, był już pewien, że to prawda. Przed magazynem desek Resortu Galanterii Drewnianej ustawiono podwójną szubienicę. Żydowscy stolarze musieli zbudować ją dokładnie według niemieckich instrukcji, a żydowscy robotnicy postawić. Żydowska policja trzymała straż aż do tej straszliwej godziny. Egzekucję wyznaczono na godzinę 11. Kto zna Niemców, ten wie, że odbędzie się ona punktualnie o godzinie 11. Już o 10 na chodnikach Hamburgerstrasse [Lutomierskiej] i wzdłuż bazaru zbierają się ludzie. Około wpół do jedenastej pojawia się pluton niemieckiej policji. Akcją kieruje Untersturmbannführer SS. Na jego rozkaz zatrzymuje się przechodniów i zmusza do uczestniczenia w egzekucji. Ulica za mostem przy Placu Kościelnym jest zamknięta, publiczność – bardzo wiele kobiet – w drodze z pracy lub do pracy stłoczona jest przede wszystkim na obu chodnikach naprzeciwko krwawego rusztowania.” (s. 47-48)
Bibliografia
– Dawid Sierakowiak, Dziennik, oprac. A. Sitarek, E. Wiatr, Warszawa: Żydowski Instytut Historyczny, 2016.
– Dziennik Heńka Fogla z getta łódzkiego, oprac. Adam Sitarek, Ewa Wiatr, Warszawa: Żydowski Instytut Historyczny 2019.
– Oskar Singer, Przemierzając szybkim krokiem getto… Reportaże i eseje z getta łódzkiego, tłum. K. Radziszewska, Łódź: Oficyna Bibliofilów 2002.
