LESZNO 64 – LESZNO 80/82 – LESZNO 64 [TRASA]

 

Halina Birenbaum

JA/ONI, III A

(sierpień 1942)

„Z samego rana udałam się więc ze starszym bratem do szpitala. Było duszno i parno. Mimo wczesnej godziny dokuczał upał. Na ulicy panował wielki ruch i trudny do opisania niepokój. Ludzie biegali w popłochu, zdenerwowani, przybici, rozgorączkowani: jedni do szopów, inni do kryjówek lub na krótkie spotkania z krewnymi, ze znajomymi. Byle zdążyć przed rozpoczęciem się blokady ulic, przed początkiem akcji!

Rozglądałam się z ciekawością i z odrobiną dumy, że oto idę sobie ulicą o tak wczesnej porze bez matki — samodzielnie, u boku brata. […]

Wieczorem szłam z Markiem na Leszno tymi samymi ulicami, co rano. Nie żyło już wielu z tych ludzi, którzy pędzili tędy rankiem w poszukiwaniu schronienia i ratunku. Do wagonów na Umschlagplatzu załadowano w ciągu dnia kilkadziesiąt tysięcy osób!” (s. 49-51)

 

 

Bibliografia

– Halina Birenbaum, Nadzieja umiera ostatnia, Oświęcim 2016.