NOWOLIPKI 103

Mietek Pachter

JA, I (październik/listopad 1940)

„Zaczęły się ponowne poszukiwania, które trwały od świtu do nocy, po wielu trudach nareszcie znowu zdobyliśmy pokoik na Nowolipkach 103, i tak po raz trzeci trzeba było znowu ładować na wozy i przewozić. I tu po kilku dniach urządziliśmy się nareszcie w jednym pokoiku, który miał służyć za jadalnię, sypialnię i kuchnię – salonu już nie liczę. Chociaż mebel spoczywały w komórce, jednak byliśmy prawie zadowoleni, byleby nareszcie już mieć spokój z przeprowadzkami. Niestety, pech chciał, że i tym razem już dwa dni przed zamknięciem ghetta ponownie wyłączali ostatnie trzy domy na tym końcu ulicy i pech chciał, że nasz dom też należał do tego” (s. 36-37)