SZCZĘŚLIWA 7
Mietek Pachter
JA, V
„Wobec tego, że kuzynki były w tym domu [tj. Szczęśliwa 7] w schronie, a myśmy mieli chwilowo czas, udaliśmy się do nich. Znajdowały się w poprzecznej oficynie na strychu, tu było urządzone dość wygodnie, wejście było zamaskowane dość pomysłowo. Gdy weszliśmy, zastaliśmy ludzi siedzących na schodach: na noc schodzili, by mieć świeże powietrze. Ludzie ci byli w gorszym nastroju niż u Grossmana. Kazaliśmy się zaprowadzić do kuzynek, po chwili byliśmy już razem.” (s. 298)
Bibliografia
– Mietek Pachter, Umierać też trzeba umieć…, red. naukowa i wprowadzenie B. Engelking, Warszawa 2015.
