SZCZĘŚLIWA 9 – MIŁA [TRASA]

 

Mietek Pachter

JA, V

„Postanowiliśmy się udać na Miłą, gdzie Szymon miał coś załatwić. Idziemy przez ulice, trzymając się tylko ciemnych ulic, a omijając oświetlone miejsca. Nie należało to do zbyt łatwych rzeczy, gdyż domy płonęły gęsto, jasnymi łunami, które oświetlały całe połacie ulic. Niemcy mogli gdzieś być ukryci w ciemnościach i oczekiwać na ofiary. Oni mogą nawet stu wysiec w takiej zasadzce, przez co musieliśmy być bardzo ostrożni.
Na Miłej Szymon wszedł do podwórza, a myśmy czekali w bramie. Tu rozmawialiśmy z kilkoma ludźmi naszymi, opowiadali nam, że niemcy wpuszczają teraz już duże patrolki, które chodzą w gumowych butach, by nie robić hałasu, i że oni teraz czynią na nas pułapki, a my na nich. Ich patrolki są uzbrojone od stóp do głów zachowują wszelkie ostrożności.” (s. 361-362)

Bibliografia

– Mietek Pachter, Umierać też trzeba umieć…, red. naukowa i wprowadzenie B. Engelking, Warszawa 2015.