SZCZĘŚLIWA 9 – SZCZĘŚLIWA 5 [TRASA]
Mietek Pachter
JA, V
„Adela podeszła do mnie i spytała się, czy jestem gotowy, na co odpowiedziałem, że zawsze jestem gotowy dla niej. Wyszliśmy ze schronu, tu zarepetowałem rewolwer i udaliśmy się w stronę domu sąsiedniego, nr piąty. Ona musiała zabrać trochę rzeczy swoich, bo nie miała nawet bielizny na zmianę. Ja szedłem przodem, a ona za mną, szliśmy wolno i bezszelestnie, przystawając co kilkanaście metrów. Broń trzymałem gotową do strzału, chociaż wiedziałem, że jeśli będziemy święcili spotkanie, to marnie z nami będzie. Ale bronić się trzeba, nawet w chwili, gdy się wie w 100%, że jest się przegranym. Dotarliśmy do bramy tego domu i tu wskoczyliśmy szybko, by nie być za długo w bramie, która była otwarta, i gdyby Niemcy przeszli w tej chwili ulicą, wtedy by nas odkryli” (s. 365)
Bibliografia
– Mietek Pachter, Umierać też trzeba umieć…, red. naukowa i wprowadzenie B. Engelking, Warszawa 2015.



