DWORSKA 39/3 (adres macochy Hinda Chari)

Anatol Chari

JA, II A

Tym razem przeniosłem się do macochy. Jedna z zewnętrznych ścian jej pokoju miała szczelinę, przez którą wlatywało z dworu zimne powietrze. W zimowe poranki, kiedy chciałem wiedzieć, ile jest stopni poniżej zera, wystarczyło mi jedynie spojrzeć na grubość lodu, który utworzył się na szczelinie. W tym zimnym pokoju mieszkaliśmy w ośmioro: macocha, jej siostra Bronia z sześcio – albo siedmioletnim synem, druga siostra imieniem Hela, jej mąż i dwóch ich synów w wieku ośmiu i dwudziestu lat oraz ja. Młodsi chłopcy zniknęli w roku 1942 wraz z transportem dziecięcym. Mąż Heli i Bronia zmarli w getcie na gruźlicę. Hela, jej starszy syn oraz moja macocha zostali wywiezieni w roku 1944 do Auschwitz, gdzie prawdopodobnie od razu ich zagazowano. Tak było w getcie: zatłoczone pokoje, niedostatek żywności, wywózki, choroby i śmierć. Ale ja, dzięki swemu ojcu, ocalałem. (s. 11-12)