DWORZEC WSCHODNI

Adam Czerniaków

JA/ONI, I (20.02.1940)

Skierowałem ludzi na Dworzec Wschodni. (s. 68)

ONI, II D

Wczoraj koło Dworca Wschodniego robotnicy Żydzi z placówki pobili się z polskimi kolejarzami. W wyniku jeden polski robotnik zabity, 2 żydowscy robotnicy ukamienowani, wielu Żydów poranionych. (s. 292)

JA, II D

W sprawie zatargu robotników koło Dworca Wschodniego złożyłem mu protokół, inaczej oświetlający to zajście. Również Brandtowi przedstawiłem sprawę ew[entualnej] egzekucji. Nie obiecał mi pomocy. Rozmawiałem z jego szefem Boehmem w sprawie Szeryńskiego. Obiecał, że wniesie podanie o ułaskawienie. (s. 294)

Emanuel Ringelblum

ONI, I

Masakra da Dworcu Wschodnim. Przyczyna nieznana. (s. 12)

Piętnaście tysięcy wywieziono z Suwałk. 800 Żydów z Serocka […]. Dzisiaj byłem na praskim dworcu kolejowym. Nie udało mi się do nich przedostać. Wywieziono do Łukowa. (s. 14)