JAKUBA 13 [Rembrandta] (kooperatywa)

Mindla Kuper

JA/ONI, III A (przed 24.02.1942)

Chleb i produkty odbieramy [przy ul.] Rembrandta 13; z początku był tu wzorowy porządek, obecnie sama protekcja i wciąż bałagan. Kierownikiem Kooperatywy jest p. Mazur. (s. 37)

JA/ONI, III A (24.02.1942)

Dziś po obiedzie dostałam już tę nową rację, lecz same warzywa, gdyż mam bliski nr książeczki (21). (s. 38)

JA/ONI, III A (4.03.1942)

Z samego rana ukazało się słońce, ale pomimo tego jest zimno. O godz. 10 wyszłam do rzędu po chleb, stałam bardzo długo, do godz. 1 w południe. Dorka Cymberknopf nie przyszła do mnie, więc poszłam sama. Byłam dość długo, ale jej nie widziałam, w końcu musiałam zrezygnować i pójść do domu. Wysiedlenie trwa nadal, głód coraz to większy. Na szczęście ojciec mój dziś maluje w kuchni, dostaje tam trochę zupy. (s. 40)

JA/ONI, III A (10.03.1942)

W kolonialce wydawają rację kuchenną od 100 pierwszych numerów i 100 z ostatnich. Była już godz. 11, gdy się o tym dowiedziałam. Mam 21 numer książeczki, a od 100 pierwszych numerów przyjmują tylko wpłatę do godz. 11. Jak strzała wybiegłam do kooperatywy. Podałam karty znajomej, aby mi je oddała, gdyż stała blisko okienka. Zostawiła mi ona swoje pieniądze, bym dla niej wpłaciła, gdyż nie miała czasu czekać, nim ją wywołają. Dla nas wpłaciłam 15 Rm, a dla niej 9 Rm 20 Pf. O 1 miałam do odebrania rację. W kooperatywie zbałamuciłam pięć godzin, taki był natłok, nie było można oddychać, jeden leżał na drugim. A wszy łaziły z jednego na drugiego. Starałam się stać najbliżej ściany, aby i na mnie nie weszły. (s. 45)

JA/ONI, III A (16.03.1942)

Gdy rano wyszłam do kooperatyw po chleb, usłyszałam, że jest na 7 dni. Ciarki mi po ciele przebiegły. Stanęłam do rzędu, długo stałam i marzłam, nim nas wpuszczono. Dostałam dwa chleby. Niczego w getcie nie ma, o wszystko trza się męczyć. Z drobnymi jest taka męka, wysiedleńcy ze sobą je zabrali, w kooperatywie nie chcą wydać reszty, nawet kartek, zamiast 10 dają ludzie 50 Pf. (s. 46–47)