KOŁO (poza Warszawą)

Mina Tomkiewicz

F, II, III

Tragiczne listy i karty w rodzaju: „Ratujcie, bo giniemy…”, „Czeka nas tylko auto z gazem…”, „Ostatnie nasze chwile”, jakie przychodzą z mniejszych gett, z Izbicy, z Koła i innych miasteczek, przyjmuje się z niedowierzaniem. Cóż, poradzić nie można, trzeba mieć cierpliwość, nie przesadzać, nie robić greuelpropagandy. Czy kto zresztą widział na własne oczy takie kartki? Także do plotek getto przyzwyczaiło się i nie można sobie wyobrazić życia bez ciągłych plotkarskich sensacji, które zbyt często, niestety, sprawdzają się. (s. 230)