ŁAGIEWNICKA 32 (Wydział Pończoch i Rękawiczek)

Szmul Rozensztajn

JA/ONI, II C (27.11.1941)

Podsumowanie roku pracy resortów IV resort kapeluszy i czapek. W czasie ogólnej rejestracji rzemieślników, która odbyła się w kwietniu 1940 przy Łagiewnickiej 32, zarejestrowało się też około 700 kapeluszników i czapników, w tym 80 procent kobiet. Minęło jednak kilka miesięcy, nim kwestia zorganizowania resortu czapniczego stała się aktualna. Kiedy pan [Dawid] Nachtsztern ze swymi pomocnikami dostawił na Bałucki Rynek pierwszą kolekcję kapeluszy, do getta nadeszło zamówienie na damskie nakrycia głowy i inne artykuły galanteryjne. 13 listopada 1940 w lokalu przy Zgierskiej 9 został położony kamień węgielny pod resort czapniczy i kapeluszniczy, z 47 osobami personelu robotniczego, w tym 40 kobietami. Dalsze zamówienia pozwoliły, by produkcja się zwiększała, a wraz z nią i liczba pracowników. I tak oto w grudniu było 65 pracowników, w styczniu 82, w lutym 106, w marcu 197, w kwietniu 240, w maju 290, w czerwcu 307, w lipcu 315, w tym 15 młodych, którzy zostali przysłani przez komisję przewarstwowienia zawodowego. W resorcie kapeluszniczym wykonuje się rozmaite damskie i dziecięce kapelusze i wszystkie potrzebne do nich dodatki, takie jak kwiaty, szpilki, pióra, broszki, szale haftowane i zdobione kwiatami, mufki i inne. Wspomniane artykuły są wytwarzane z materiałów gettowych, najczęściej z różnych tekstyliów i odpadów skórzanych, które się znajdują w resortach. […] (s. 182-183)