LESZNO 13 (Biura Żydowskiej Samopomocy Społecznej, potem Żydowskiego Towarzystwa Opieki Społecznej)

Mina Tomkiewicz

F, I

ŻTOS był rozgałęzioną instytucją filantropijną utrzymywaną częściowo przez Joint, a częściowo ze składek i zbiórek. Pracowało w tej organizacji mnóstwo ludzi, z których lwia część honorowo czy to z potrzeby pomagania, czy dla „zaświadczenia”, które rzekomo zwalniało z przymusowych robót u Niemców.
Biura ŻTOS-u na Lesznie mieściły się w lokalu o piętro niżej od mieszkania Goldbergów [Leszno 13]. Pełno w nich było maszyn do pisania, foteli, biurek, które ludzie tam wstawiali, aby je uchronić od Niemców. Za biurkiem urzędnicy, urzędniczki, działacze społeczni. Na ścianach kolorowe afisze zachęcające do ofiarności, do litości. A przed biurkami bladzi ludzie z podkrążonymi oczyma, od których zalatuje kwaśny zapach nędzy – petenci. (s. 69)