LESZNO 44 (Letni ogródek Kawiarni „Pod Fontanną”)

 

Irena Birnbaum

JA/ONI, II D (18 lipca 1942)

Następnego dnia w sobotę 18 lipca, udałam się znowu do fabryki „Marcel”, wraz z Krysią Sz…., przyjaciółką dzieciństwa. Okna piwnicy fabryki wychodziły na ogródek szykownej kawiarni „Pod fontanną”. Niestety, brakowało nam pieniędzy, żeby się tam dostać, także ograniczyłyśmy się do podpatrywania i podsłuchiwania z okienek w piwnicy. W ten sposób miałyśmy okazję usłyszenia uroczego duetu operetkowego oraz rzucenia okiem na elegancko ubraną publiczność, siedzącą przy stolikach. (s. 52)

Mina Tomkiewicz

F, II

Pani Izabella nie może sobie darować, że dziś Pod Fontanną występuje Marysia Ajzensztadt, „słowik” getta, a jej tam nie będzie. (s. 145)

Żyłeś namiastkami. Mogłeś iść ze Smoczej na Sienną przez operetkowy most przerzucony przez aryjski kawałek ulicy, proszę bardzo. Mogłeś iść nawet do kawiarni, do Sztuki, Pod Fontannę, gdzie indziej. Dlaczegóż by nie? Miałeś teatr i rewię, a jakże! Diana Blumenfeld była wcale niezła jako uczennica w Maturze, chociaż przedstawienie było jak w prowincjonalnym teatrzyku i chociaż wzdychałeś: „Ach, Schiller” i „Ta Ćwiklińska!”. Zamiast plaży miałeś za małą opłatą specjalnie przyrządzone „dachy” z kolorowymi parasolami albo na ruinach domu trochę żółtego piasku, na którym mogłeś się wygrzewać, ileś chciał. Zamknąłeś oczy – słońce grzeje zawsze jednakowo – i miałeś „wolność”. (s. 172)

Bibliografia

– Irena Birnbaum, Non omnis moriar. Pamiętnik z getta warszawskiego, Warszawa 1982.

– Mina Tomkiewicz, Bomby i myszy. Powieść mieszczańska, Warszawa 2020.