[TRASA] MIŁA 34 – NISKA 37

 

Leokadia Schmidt

JA, III B

Jak się później dowiedziałam, strych na tej klatce był także kryjówką całego domu, przez przebitą ścianę łączył się ze strychem budynku przy ulicy Niskiej, gdzie skoszarowano pracowników szopu Feliksa [prawdopodobnie szop Werterfassungsstelle na Niskiej 20]. Gdy była blokada u Feliksa, wszyscy z Niskiej przenosili się na strych na Miłej i odwrotnie. Był to pokój z kuchnią. Pokój o dwóch oknach przedzielała na dwie części drewniana ściana. Utworzone w ten sposób drugie wąskie pomieszczenie z oknem miało być moją kryjówką. Drzwi zasłaniał kredens kuchenny. Apartament ten miał cenną zaletę: był tak odrażająco niechlujny, że miało się go dość, zajrzawszy tylko. Kryjówka była dość dobra, tak przynajmniej wydawało mi się na pierwszy rzut oka. (s. 104)

Bibliografia

– Leokadia Schmidt, Cudem przeżyliśmy czas zagłady, przedm. i obj. W. Bartoszewski, Kraków–Wrocław 1983.