NOWOLIPKI 14
Antoni Marianowicz
JA, I
„Pamiętam incydent, kiedy w trakcie poszukiwań trafiłem na Nowolipki 14, do mieszkania zajmowanego przez nijakiego Izaaka Lejprunera. Ów Lejpruner, z zawodu lekarz, by – o czym nie wiedziałem – działaczem skrajnego odłamu żydowskich nacjonalistów. Kiedy zapytałem o pokój, spojrzał na mnie wrogo i zawołał: „Tu się nie mówi po polsku! Jesteśmy teraz u siebie i mówimy w naszym własnym języku!”. Oczywiście wycofałem się, rezygnując z obejrzenia pokoju”. (s. 46)
Bibliografia
– Antoni Marianowicz, Życie surowo wzbronione, Warszawa 1995.



