OGRODOWA (poza gettem)

Lolek Lubiński 

JA/ONI, II A
Sobota, 8 lutego 1941 r.
„Rozbijają dziś ulicę Ogrodową nr 1, 3, 5, 7, 9. Robota ich polega na rozkładaniu domów, a następnie sortują drzwi, belki, deski, żelastwa, okna itp. Mają przerwę śniadaniową i obiadową, a o 5 godz. idą do domu. Przed wyjściem rewiduje ich żydowski policjant. Przez czas pracy nie wolno im wydalać się poza pewną granicę. Rewizja polega na tym, czy ktoś nie zabrał złota, srebra, brylantów, które znajdują się w murach, [tego,] co Żydzi schowali przed wyjściem z miasta, nim przyszli do getta”. (s. 46)

Andrzej Bart

F, VIII

„Idziemy więc ulicą Ogrodową, wzdłuż famuł, w ktorych mieszkali robotnicy fabryki; teraz panuje tu radość i zabawa. Otrzymanie nowoczesnego jak na XIX wiek mieszkania było wielkim wyrożnieniem dla przybyszow z okolicznych wiosek, ktorzy po zniesieniu pańszczyzny ruszyli do powstającego miasta. „Byle kto, proszę pana, tu nie mieszkał, nasi dziadowie to byli paniska” – te dumne słowa usłyszałem od jednego z mieszkańcow famuł, gdzie zagęszczenie po wojnie przekraczało już wszelkie pojęcie. Jak szyderstwo z mojego żalu nad biedakami, ktorzy z jedną ubikacją na piętrze pozostali w innym historycznie czasie, przypominam sobie ogłoszenie z łodzkiej gazety przysłane do Wrocławia, niewątpliwie w złej intencji.” (s.239-240)