OKOPOWA 119 (dom dla robotników)

Oskar Singer

JA/ONI, IV (09.1942)

„Gdy po pamiętnych dniach września 1942 roku zlikwidowany został dom starców, prezes zabrał się do dzieła. Powstał tu największy dom dla robotników, gdzie znalazło miejsce co najmniej 150 osób. Zamaszystym gestem – jak budować to budować – utworzył jednocześnie dom nr 4 dla 40 osób na ulicy Okopowej 119 na Marysinie. Od kwietnia 1943 roku przebywały tam 52 osoby. Prezes nie spoczywa na laurach. Niezmordowanie tworzy dalej. Zadbał już jakoś o urzędników i robotników. Lecz co z młodocianymi, małymi robotnikami, którzy w najbardziej wrażliwym wieku od 10 do 17 lat pracują jako kowale lub stoją przy maszynach i pomagają w produkcji getta. Pracują ciężko, jak żadne inne dzieci świata, powinny mieć takie same prawa jak robotnicy. Dom dla młodocianych robotników! W amerykańskim tempie, jakie wymusza czas w getcie, tworzy prezes także ten dom przy Kaufmannstrasse [Kupieckiej], gdzie dawniej w pierwszych miesiącach istnienia getta kwitły kolonie dla dzieci. Przebudowa, urządzenie i… 23 maja 1943 r. stoi już dom nr 5 dla pracującej młodzieży, dla 110 pensjonariuszy, chłopców i dziewcząt.” (s. 117)