SŁUPECKA

Basia Temkin-Bermanowa

JA, III C – IV A

Drugie było wynajęte za dużą, jak na nasze ówczesne możliwości, forsę. Kosztowało siedemset złotych miesięcznie […] Mieszkaliśmy tam trzy miesiące, ale pieniądze nam się skończyły. (s. 25)

Pierwsze nieśmiałe telefony do g[etta] po naszym wyjściu, mające stwierdzić, czy jeszcze ktoś pozostał, były wykonywane przez A[dolfa]. Z początku były raczej ożywczymi przeżyciami. Wracał z nich za każdym razem – były to w ogóle pierwsze wyprawy na miasto, jeszcze przed zameldowaniem na Słupeckiej – jak z jakichś podróży odkrywczych. (s. 51)