TZW. OBSZARY „DZIKIE” – NIEZAMIESZKAŁE PO WIELKIEJ AKCJI LIKWIDACYJNEJ (między ulicami: GĘSIA / NOWOLIPKI / OKOPOWA / BONIFRATERSKA [TEREN]
Irena Birnbaum
JA/ONI, IV A (listopad 1942)
„Aby dostać się do getta właściwego z terenu Schultza, trzeba było przemierzyć tak zwaną: „dziką dzielnicę” – obszar niezamieszkały i opróżniony już dawno z mieszkańców. Aby dostać się tam, należało zaopatrzyć się najpierw przepustki, a później dołączyć do grupy idących lub wracających z pracy.” (s. 110)
JA/ONI, IV A (listopad 1942)
„Wieczorem ojciec Hanki wydostał skądiś wóz z końi i odwiózł osobiście wszystkich gości do domu. […] W drodze powrotnej spotkaliśmy grupy wracające z placówek na terytorium Schulza. Ludzie maszerowali w ciemnościach, oświetlając sobie drogę pochodniami. Śpiewali przy tym: „Marysiu, moja Marysiu” oraz „Aj, aj, aj.”” (s. 110-111)
Bibliografia
– Irena Birnbaum, Non omnis moriar. Pamiętnik z getta warszawskiego, Warszawa 1982.



