[OBSZAR] GĘSIA / NOWOLIPKI / OKOPOWA / BONIFRATERSKA tzw. „obszary dzikie” – niezamieszkałe po Wielkiej Akcji Likwidacyjnej
Irena Birnbaum
JA/ONI, IV A (listopad 1942)
Aby dostać się do getta właściwego z terenu Schultza, trzeba było przemierzyć tak zwaną: „dziką dzielnicę” – obszar niezamieszkały i opróżniony już dawno z mieszkańców. Aby dostać się tam, należało zaopatrzyć się najpierw przepustki, a później dołączyć do grupy idących lub wracających z pracy. (s. 110)
Wieczorem ojciec Hanki wydostał skądiś wóz z końmi i odwiózł osobiście wszystkich gości do domu. […] W drodze powrotnej spotkaliśmy grupy wracające z placówek na terytorium Schulza. Ludzie maszerowali w ciemnościach, oświetlając sobie drogę pochodniami. Śpiewali przy tym: „Marysiu, moja Marysiu” oraz „Aj, aj, aj.” (s. 110–111)
Bibliografia
– Irena Birnbaum, Non omnis moriar. Pamiętnik z getta warszawskiego, Warszawa 1982.



