WIDOK 7 (kolektyw, Zakład produkcji obuwia ze słomy)

Irene Hauser

JA, II B

„Ulica Widok 7, kwaterowanie 24 października 1941 r., przyjazd godzina siódma wieczorem, piątek.” (s. 41)

Anonim (autor „Szukajcie w popiołach”)

JA, IV

„[..] pracujemy w [fabryce] słomianych butów […]”. Wskazuje na dużą grupę [ludzi]. “Pracujemy bar­dzo ciężko. To jest [ciężka] praca. Nasze zarobki wyno­szą […] [od] 2 do 5,50 [marek] dziennie. Zarabiamy o wie­le [więcej] od dorosłych ludzi. Posiadamy [zawód] [i] spe­cjalizujemy się. Wyplatamy słomiane […], mamy małe zarobki. Tak, […] jesteśmy zadowolone, że zarabiamy [i zaspokajamy] […] głód […]. Jesteśmy tam zatrudnio­ne […] nie tylko […] [my, ale również] małe dzieci pracu­ją [tam] [i] 64-letni [starcy] […].” (s. 75)

[W getcie łódzkim były 3 zakłady, które produkowały zi­mowe obuwie ze słomy [tzw. słomianki] dla potrzeb Wehrmach­tu na froncie wschodnim, a mianowicie przy ul. Marysińskiej 102, przy ul. Widok 7 oraz przy ul. Oblęgorskiej 3.]