WILCZA

 

Emanuel Ringelblum

ONI, I

„W ostatnich dniach (28 sierpnia [1940]) przesiedlenia w ciągu pół godziny z polskich ulic (Wilczej, Karolkowej i innych).” (s. 118)

 

Antoni Marianowicz

JA/ONI, VI C

„Zatrzymaliśmy się na Wilczej i wtedy dopiero zorientowałem się, jaki ta wyprawa ma charakter. To nie byli ludzie, którzy przyjechali po swoje rzeczy, nie, to były hieny liczące na grabież. Wiedzieli, że na Wilczej mieszkali bogaci lokatorzy i że w piwnicach można znaleźć ciekawe rzeczy. Zrozumiałem, że jestem w wyjątkowo plugawym towarzystwie.

Jakaś baba chciała koniecznie zejść do piwnicy. Niemiec to z początku kwestionował, zrobiła się awantura, w końcu zeszli oboje. Ona wróciła taszcząc jakieś toboły, on – dopinając rozporek. Patrzyłem na to i robiło mi się niedobrze. Byłem przerażony, sparaliżowany, nie tylko w sensie fizycznym, ale i, jeśli tak można powiedzieć, moralnym. Objechaliśmy kilka adresów. Oczywiście nie miałem szans dojechania do Filtrowej i wcale tam nie dotarłem. W pewnym momencie Niemiec spojrzał na zegarek, zarządził odwrót, woźnica zaciął konia i wróciliśmy”. (s. 201-202)

 

 

ADRESY:

– Trasa: Wilcza – Wspólna 58,  – Trasa: Wspólna 58 – Wilcza,