ZAMENHOFA 16
Jechiel Górny
ONI, II D (27.06.1942)
Około 4 rano przed domem przy Zamenhofa 9 zatrzymała się taksówka, oficer wyprowadził kobietę bez opaski i zastrzelił ją przy murze. Żyd mieszkający na pierwszym piętrze, którego obudziły strzały i wyjrzał przez okno, został postrzelony w rękę. Kilka minut później w ten sam sposób zastrzelono inną kobietę, obok domu przy Zamenhofa 16, oraz chłopca przy Zamenhofa 5. (s. 294)
ONI, II D (20.07.1942)
Dziś o 12 w południe „junacy” zabrali wózek z chlebem z piekarni przy Zamenhofa 16. (s. 311)
Mietek Pachter
JA/ONI, I (wrzesień 1939)
W naszym podwórzu [przy Zamenhofa 16] była piekarnia Goldmasza i ci, co mieszkali w tym podwórzu, byli naprawdę szczęśliwcami. Myśmy brali po dziesięć bochenków dziennie, by pomóc komuś z rodziny lub znajomym. Chleb był raczej podobny do gliny, ale straszny głód stworzył go smacznym. Charakterystyczne jest to, że ludzie w ogonkach z początku uciekali przy każdym nalocie, lecz potem oswoili się z tym tak dalece, że nikt się nie ruszał z miejsca, nawet gdy pocisk padł gdzieś w pobliżu. (s. 22)
Bibliografia
– Jechiel Górny, Dziennik (22.05 – 22.07.1942 r.; 4.11 – 21.12.1942 r.), w: Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy – Archiwum Ringelbluma, t. 23, cz. II: „Dzienniki z getta warszawskiego”, oprac. K. Person, Z. Trębacz, M. Trębacz, Warszawa 2015, s. 274-344.
– Mietek Pachter, Umierać też trzeba umieć…, red. naukowa i wprowadzenie B. Engelking, Warszawa 2015.
