Róg ulic KARMELICKA / NOWOLIPKI

Perec Opoczyński

ONI, II D (czerwiec 1942)

„Dziś o świcie na rogu Karmelickiej i Nowolipek znaleziono ciała dwóch zastrzelonych pracowników tramwajów. Kto to zrobił i dlaczego – pytać nie trzeba. Zginęli z tej samej ręki i z tego samego powodu co sześćdziesięciu Żydów w tym tygodniu.” (Pisma, s. 282)

Mina Tomkiewicz

F, II

Kawiarnie czy restauracje – jedna z nich prosperowała na brudnym dachu gdzieś tam na Karmelickiej, żeby choć trochę powietrza… – teatrzyki czy koncerty to były nie tylko źródła niezbędnego zarobku. Dawały one także ludziom chwile potrzebnego zapomnienia i powrotu do przedwojennej „normalności”, były jeszcze jednym dowodem niespożytej żydowskiej witalności. (s. 119)