ŻELAZNA 76

Symcha Binem Motyl

JA, III A (04.08.1942)

Pamiętam, że byłem dziwnie spokojny, jakby skamieniały, nie płakałem, nie rozpaczałem, kręciłem się tylko po ulicy tam i z powrotem, bezcelowo, nie wiedząc, co z sobą zrobić, gdzie się podziać. Wreszcie wszedłem do jednej z pobliskich bram, zdaje się, że pod 76, gdzie na dziedzińcu zwykle formowały się rano grupy placówkarzy do wyjścia na aryjską stronę. Tam zauważyłem jakąś porzuconą książkę na ziemi. Machinalnie ją podniosłem, po czym usiadłem na kamieniu i bezwiednie zacząłem ją czytać. Jakby nic nie zaszło. (s. 113)