NOWOLIPKI 17 (restauracja „Riwiera” Szulca)

Rachela Auerbach

ONI, II C

Wybrano [do propagandowego filmu niemieckiego – przyp. DK] kilka lepszych restauracji o suto zaopatrzonych bufetach , m.in. lokal niejakiego Szulca na Nowolipkach. Sprowadzono tam typy à la <bogaty bankier>, <gruby paskarz> (…) posadzono ich przy (…) suto zastawionych stołach i kazano im (na rachunek nieszczęsnego p. Szulca) jeść i pić, co się wlezie, a za szybami i w drzwiach ustawiono gromady głodomorów błagających o okruszynę chleba, wyciągających na darmo ręce i niczego nie otrzymujących. (s. 143)

Jechiel Górny

ONI, II D (11.06.1942)

Dzisiaj, około 2.30 p[o] p[ołudniu], do piekarni panów Goldfarba i Frasza przy Pawiej 16 przyszło kilku żydowskich policjantów, którzy zażądali 5 chlebów na rachunek Komendy Głównej żydowskiej policji. Zgodnie z zarządzeniem niemieckiej władzy – wyjaśnili – chleb ten trzeba dostarczyć na Pawią 18, gdzie kręcony jest film. Na Pawiej 18 były już wtedy zgromadzone dziesiątki Żydów – głównie typy chasydzkie, z brodami i pejsami. Na stołach rozstawiono talerze z rybami, przyniesione z restauracji „Szulc” z Karmelickiej. W rogach pokoju stali Niemcy z aparatami i robili zdjęcia.
Jak przekazali żydowscy policjanci, zgodnie z zarządzeniem, film zrobiony w getcie jest w całości finansowany przez Gminę. (s. 284)

Abraham Lewin

ONI, II D (19.05.1942)

Niemcy nadal kręcą filmy w getcie. Dzisiaj zaaranżowali w restauracji Szulca, na rogu Leszna i Nowolipek, następującą scenę. Wprowadzili zatrzymanych, typowych Żydów, dobrze ubranych, oraz kobiety, również przyzwoicie ubrane. Posadzili ich przy stolikach i kazali podać na rachunek kahału najdroższe dania i trunki: mięso, ryby, likier, białe pieczywo i inne smakołyki. Żydzi jedli, a Niemcy filmowali. W jakim celu to robią – łatwo się domyślić. Niechaj świat zobaczy, w jakim raju Żydzi żyją. (s. 55)