SENATORSKA
Henryk Makower
JA, II A
Tymczasem interwencje u władz niemieckich – jak się tego należało spodziewać – nie ustawały i wreszcie odniosły skutek. Wyszło nowe zarządzenie Leista, które bardzo mocno okroiło getto. Odpadły przed wszystkim ul. Zielna i przecinające ja przecznice do Marszałkowskiej (przez co Wielka i Bagno stały się ulicami granicznymi), Graniczna, Senatorska oraz Żelazna i wszystkie ulice, które się znajdowały na zachód od niej. (s. 12)
Emanuel Ringelblum
ONI, II–IV
Na ulicy Senatorskiej operowała taka szajka, która ogłaszała w prasie wolne pokoje. Gdy na skutek ogłoszenia zgłaszała się jakaś rodzina żydowska, zjawiali się inni członkowie szajki, którzy groźbą denuncjacji zmuszali Żydów do ucieczki, naturalnie po wpłaceniu znacznej sumy i po pozostawieniu wszystkich rzeczy. Po ulotnieniu się Żydów dawano nowe ogłoszenie i tak bez końca. (s. 66)
ADRESY:
– Senatorska 6, – Senatorska 14 (Pałac Blanka), – Senatorska 22 (Bank Dyskontowy), – Senatorska 29 (dawna Galeria Luxenburga), – róg Senatorska / Miodowa
TRASY:
Bibliografia
– Henryk Makower, Pamiętnik z getta warszawskiego. Październik 1940-styczeń 1943, oprac. i uzup. N. Makowerowa, Wrocław etc. 1987.
– Emanuel Ringelblum, Archiwum Ringelbluma. Konspiracyjne Archiwum Getta Warszawy, tom 29a Pisma Emanuela Ringelbluma z bunkra, oprac. E. Bergman, T. Epsztein, M. Siek, Warszawa 2018.
